''Ik kan niet kletsen. En dat wordt me nu pas echt duidelijk, door de moeite die ik met de vorm van het logboek heb. 'Ik vind kletsen het fijnste wat er is,' zegt Marie als we in de wachtkamer van het AvL zitten. 'Als ik niet meer kan kletsen wil ik dood.'

 

Volgens mij is kletsen het talent bij uitstek van de meeste vrouwen, het is hun grootste charme, hun verleidingsmiddel, het theater waarmee ze mannen verbazen en onderhouden. Ze kunnen uitgebreid verslag doen - de een bloemrijker en geestiger dan de ander - van wat ze afgelopen week, gisteren of zojuist meemaakten, in de supermarkt, bij de bakker, op het schoolplein, alles waarvan ik denk dat het niet de moeite waard is om te vertellen, dat het niemand zal interesseren. Mannen vertellen verhalen of hebben gesprekken, en als dat er niet in zit zwijgen ze.'' Connie Palmen in Logboek van een onbarmhartig jaar 

1. 'Je bent je privacy kwijt. Dat is weleens lastig als je je in het Hilversumse begeeft. Ik stond verleden week 's ochtends bij de kassa, snel even wat halen, en dan staat er een mijnheer achter me en die zegt dan van 'En mijnheer Derksen wie wordt er kampioen?' Dan draai ik mij om en zeg: 'Mijnheer, het interesseert mij geen reet!' En dan zit ik in m'n auto en denk ik: waarom doe ik dat nou, want zo'n man is weer in z'n eer aangetast maar mensen denken dat omdat je zit te oreren over voetbal je de hele dag over voetbal wilt praten. Het laatste is waar!' Johan Derksen in Kunststof 

 

2. 'Daaraan herken je de echte liefdesverslaafde: ze hebben geen leven. (...) Je kunt van liefdesverslaving spreken als je blijft, ook nadat je al die dingen hebt geconstateerd.' Tracy in de documentaire 'Love Addict' (Holland Doc)

 

3. 'Bij een ander verpleeghuis klaagden bewoners dat zij niet meer dan drie fotolijstjes of andere prullaria op hun kamer mochten hebben. Dat bleek het gevolg te zijn van een nieuw, extra zorgvuldig schoonmaakbeleid, waarbij in overleg met bewoners was besloten dat er per meubelstuk - en dus niet per kamer - niet meer dan drie 'objecten' mochten worden geplaatst om een goede hygiëne te garanderen.' Uit de Volkskrant

 

4. 'Een vrijdag de dertiende kan voorbijgaan als iedere andere dag maar als er van alles bij komt en het een dag van gebeurtenissen wordt, is het toch alsof de naam en het getal een geheim verbond hebben en het alleen aan je eigen verwaandheid te wijten is als je de vingerwijzingen van het lot in de wind durft te slaan.' Connie Palmen in De Wetten

 

5. 'Het ging niet zozeer om hem, maar om wat hij in me losmaakte.' Adelaide in 'Love Addict' (Holland Doc)

 

6. 'Moeder Theresa is geen vriendin van de armen maar van de armoede. Haar leven heeft ze zich verzet tegen de enige remedie tegen armoede die we kennen, namelijk het mondig maken van vrouwen en hen bevrijden uit hun positie van fokvee dat tot voortplanting verplicht wordt. Bij het aanvaarden van de Nobelprijs voor de Vrede zei ze dat abortus 'de grootste vernietiger van de vrede' was.' Christopher Hitchens

 

7. 'Volwassen worden is een voortdurend ontmaskeren van onze onvolwassen aannames, van de aannames die ons nota bene tot het punt wisten te brengen waar ze weer moeten sneuvelen. En de grootste misleiding van het begrip is wel dat volwassenheid suggereert dat de illusie ooit eens definitief oplost, net als het opgebiechte theater van het sinterklaasfeest. Maar aan het eind van het leven, leven we nog altijd in een ideeënwereld - vermoedelijk zonder dat we het doorhebben want de ouderdom brengt ons steeds minder in situaties die onze illusies op de proef kunnen stellen.' Coen Simon in Zo begint iedere ziener

 

8. 'Waarom het vuurwerk altijd tot het laatst bewaren? Je kunt een optreden ook beginnen alsof het de toegift betreft en je zojuist tienduizend man publiek in een volle zaal in extase hebt gebracht.' de Volkskrant over concert Coldplay

 

9. 'Als ik naar een gewone kapper ga, krijg ik een of ander trutje die drie maanden ervaring heeft. Daar heb ik helemaal geen zin in, want ik wil niet drie weken zo'n hoofd van: hij is net naar de kapper geweest.' Johan Derksen in Mannen met lang haar

10. 'Dat is wel een terugkerend patroon: namelijk dat ik al in 't begin iets opgeef wat heel belangrijk voor me is.' Adelaide in de docu Love Addict (die kinderen wilde, hij niet zei hij al in het eerste weekend samen)

11. ''Kenmerkend detaildingetje: in al die jaren Serious Request is er nog nooit een AIDSwees, oorlogsmoeder of ander zielig persoon overgevlogen om dramatisch te doen in het Glazen Huis zelf. Waarom niet? Omdat we ons dan allemaal kapot zouden schamen voor de hedonistische, peperdure, 3FM-marketingmachine en dronken polonaise rond de Serious Request-cult, waar zo'n oorlogsmoeder niks van zou begrijpen. Dan valt pas echt op wat een absurde en gewetenloze eigenpijperij dit hele goededoelencircus is. En Serieuzzz Live is, in tegenstelling tot Serious Request, zo stom geweest om dit feit te openbaren.'' Geen Stijl

 

EERDER: De tot blinde woede oproepende billen van Herman Koch & Wat Van Rossem in de ArenA overkwam

 

In Beeldverhaal komen striptekenaars aan het woord waaronder Mark Retera die vertelt over de totstandkoming van een Dirk Jan-strip (Metro): 'Kijk, dit is een komische olifant. Dat werkt niet zo goed.' Vanaf 11.30

 

Ogen wagenwijd open, starend in de verte. De tijd staat even stil. Het gezicht vertelt ons dat er een mythisch moment gaande is en dat schijnt 'The Spielberg Face' te heten. Ook Kuifje moest eraan geloven! Het Spielberg Gezicht is overigens ook niet meer weg te denken uit niet-Spielbergfilms. Aangezien er (vanwege digitale effecten) steeds spectaculairdere dingen gebeuren zullen de acteurs wel een 'Spielberg Face' moeten opzetten. 

 

The Spielberg Face (video essay)

 

EXTRA: Waarom The Dark Knight zuigt (De Pers)

 

Wetenschapsjournalist James Gleick behandelt in The Information de manieren waarop wij in de loop van de tijd met elkaar op afstand hebben leren communiceren: via de tamtam, het boek, de telex, de telefoon, de fax en tegenwoordig via de bits en bites. Hij was te gast in Gesprek op 2.

 

''We zijn bang om overspoeld te worden door informatie. (...) Zodra de drukpers in Europa opkwam klaagden er al mensen dat er te veel boeken waren. Leibniz in Duitsland klaagde dat de gruwelijk grote massa boeken tot barbarij kon leiden. Hoe kwam hij daarbij. Je had toen een paar duizend boeken.'

 

Chris Kijne: 'Mensen hebben ook vaak de neiging als ze informatie op internet zoeken informatie te kiezen die hun mening bevestigt. Dan krijg je 'n tunnel-visie.'

James Gleick: 'Daar maak ik me niet zo'n zorgen over omdat mensen altijd zo zijn geweest. Mensen hebben altijd affiniteit met mensen die net zo denken als zij. Protestanten gaan met protestanten om, katholieken met katholieken. Met liberalen en conservatieven is het net zo.'

 

''Een vrouw stapte het telegraafkantoor binnen met een op papier geschreven bericht. De bediende seinde het bericht over op de telegraaf en hing het bericht daarna aan een haak. Zij vroeg: 'Verstuurt u het bericht niet?' Hij zei: 'Ik heb het verstuurd.' En zij zei: 'Hoezo? Het hangt daar aan die haak.''

 

EERDER: Inspector Gadget in een Buick i.p.v. 'auto laten keuren'

 

''Ik heb precies zeven minuten gewacht tot de maan aan de hijskraan ‘gehaakt’ werd,'' zegt Bruno Gerber in Metro.

 

Gisteren zag ik Tomboy. In het begin zie je een jongetje en omdat ik vantevoren al wist dat het eigenlijk een meisje betrof vroeg ik mij af of bovenstaande bedoeld was als beeldgrapje?

 

EERDER: Tati had het bedacht kunnen hebben!

 

Laat dát nu precies datgene zijn wat ook ik het mooiste vind van het momenteel intiemste muziekprogramma op de Nederlandse televisie: Ali B. op Volle Toeren.

 

We maken kennis met een rapper van nu (Nina) en een artiest van toen (Armand). De gouwe ouwe ('Ben ik te min') wordt een rap en de rap ('Straattaal') wordt een gouwe ouwe: men pimpt elkaars liedje binnen een week op geheel eigen wijze op...

 

En 't leukste is dat 'de tegengestelden' op zoek zijn naar erkenning en wederzijds respect. Protestzanger Armand slaat het straattaalwoordenboek erop na en rapster Nina vertrekt in de wetenschap dat Armand niet van het woordje 'bitch' houdt ('Het haalt de emancipatie neer').

 

Falen in de oren van de ander is het ergste dat je kan overkomen als je vlak voor elkaars neus staat in dat klein studiootje in Almere (gelukkig geen publiek in dit nieuwe seizoen; de sidekick van Ali B. leest nog steeds zijn tekst van een telefoonschermpje op - 't refreintje is pas in de laatste twee uur gemaakt, de spontaniteit is gebleven). Nina: 'Ben benieuwd wat Armand er van gaat brouwen. Misschien wordt het een protest tegen straattaal.'

 

En ik ben net zo benieuwd!

 

De nervositeit is voelbaar. Armand: 'Ik heb plankenkoorts, omdat ik straks ga spelen voor muzikanten en muzikanten horen altijd meer dan de leek.'

 

Vantevoren weet je al dat men vereerd is door elkaars versie omdat men vereerd wil zijn. Alleen kun je 'vereerd zijn' niet faken in zo'n toch best kwetsbare entourage. Meedeinen met het hoofd, meetappen met de voeten. Het gaat nog niet écht van harte... Totdat Armand rapt: 'Ik leer van Nina, ik ben helemaal panya...' De daarop volgende straatwoorden doen Nina en Ali B. lachen en in de handen klappen. Nina: '...dus als ik het woord 'bitch' gebruik kan ik ook een man bedoelen!' Armand is in z'n nopjes. Ik ook.

 

Ali B. op Volle Toeren met Nina & Armand  (vanaf de 24ste minuut ontmoeten ze elkaar in het studiootje) 

 

 

 

In de eerste tien minuten weet je niet dat hij geen hij is maar een zij (tenzij je het gelezen hebt zoals ik). Wat de regisseur Céline Sciamma interesseert is dat de kijker wéét dat het een meisje is maar toch gaat twijfelen.

 

En daarin is zij geslaagd. Zelfs toen ik zag dat 'hij' géén piemeltje had dacht ik: dit is trucage, dat is digitaal weggepoetst. Kun je nagaan! Zoé Héran (Laure) is dus écht een meisje en speelt een jongetje dat zij de naam Mikaël geeft - om geaccepteerd te worden of omdat ze zich meer een jongen voelt, dat blijft in het midden van dit verbluffend intieme Tomboy.

 

''De film draait rond een misverstand dat alles in gang zet. Dat komt voort uit de actie, het gaat niet om waarom ze dat doet maar wel hoe ze het doet. Ze denken dat ze een jongen is en zij grijpt die kans aan. Ze ziet het als een speelterrein, ze kan zich ontplooien en daarbij komt ze ook in moeilijke situaties terecht. Het gaat om de problemen die uit dat misverstand groeien.'' Céline Sciamma (regisseur Tomboy)

 

Joost Zwagerman had nog nooit Vermeers Lezend meisje bij het venster gezien, althans nooit 'in het echt'. Simon Schama waarschuwde Zwagerman: hou je vast bij het zien van een Vermeer. Zelfs de sterkste mensen gaan ervan wankelen op hun benen en reiken naar een glaasje water.

 

Daarop is Joost naar de Gemäldegalerie Alte Meister in Dresden gegaan en hij zag heel wat mensen langs Lezend meisje bij het venster schuiven:

 

''Lezend meisje hangt er op een tamelijk onspectaculaire plek. Geen A-plaats, zoals voor de Rembrandts in de collectie. Niemand wankelde, laat staan dat men amechtig om een glas water vroeg. Sterker: de meeste bezoekers stonden niet speciaal stil bij het werk.''

 

Zwagerman vertelt in de Volkskrant wat hemzelf overkwam: ''Ik wankelde niet, maar stond wel als genageld. Het meisje zelf gaat geheel en al op in de brief. We stellen ons natuurlijk direct voor dat het een liefdesbrief is. Als wel vaker is Vermeer hier de schilder van het stilzuivere moment en de verstilde concentratie. Maar intussen.

 

Lezende vrouw bij het venster verwijst, zij het zijdelings, naar onderdrukt verlangen. Op de overhellende schaal ligt fruit: appelen, perziken - een enkele perzik is in twee helften gesneden. Het rijpe fruit symboliseert Eva's zondeval, en de aangesneden perzik benadrukt de suggestie van zinnelijkheid. En wie bij zichzelf even de dirty mind aanklikt, kijkt ook met andere ogen naar het open venster, waaromheen het tweede gordijn, het rode, uitnodigend en open een vlezige uiteenstulping kan symboliseren. Dit meisje leest een brief van een verleider die weet dat hij met zijn woorden succes zal boeken.''

 

 

''To be born in the wrong body is a cruel twist of fate that can cause incredibly suffering. Someone who is born a boy but feels a girl, or vice versa, can receive treatment at an early age in The Netherlands. Photographer Sarah Wong and Volkskrant journalist Ellen de Visser followed a group of young people for seven years on their way to new identity. The book Inside Out is the report of these kids struggle to find happiness. For the most people it is commonplace, but they have to make an inconceivable decision first.''

 

Inside Out (Sarah Wong)